“Białe plamy” na psich oczach mogą budzić niepokój opiekunów i prowadzić do wielu pytań. W kontekście zdrowia takie objawy często wskazują na różnorodne schorzenia , które wpływają na dobrostan i komfort psich pacjentów. Zrozumienie tych problemów jest kluczowe dla zachowania zdrowia i podjęcia odpowiednich kroków w przypadku zaobserwowania niepokojących zmian.
Opiekunowie najczęściej opisują te zmiany jako:
Oznacza to, że czasami myśląc o białej plamie, chodzi nam o coś NA oku lub W oku. Ważne jest, by to dokładnie doprecyzować. Poniżej przedstawiam najczęstsze choroby okulistyczne przebiegające z białym zabarwieniem różnych struktur gałki ocznej.
CHOROBY ROGÓWKI - „rogówka psa biała plamka” / „zmiany na rogówce psa biały punkt”
1. DYSTROFIA ZRĘBU ROGÓWKI
Choroba o podłożu dziedzicznym. W jej przebiegu dochodzi do odkładania złogów lipidowych w zrębie rogówki bez pierwotnych przyczyn okulistycznych oraz ogólnoustrojowych. Choroba przeważnie występuje obustronnie i a złogi układają stosunkowo symetrycznie. Złogi mają wygląd małych, błyszczących plamek najczęściej układających się w regularne owalne kształty. Choroba dotyczy najczęściej psów rasy Cavalier King Charles Spaniel oraz Siberian Husky.
2. DEGENERACJA LIPIDOWA LUB MINERALNA ROGÓWKI
Gromadzenie związków mineralnych lub lipidowych może występować wtórnie innej choroby okulistycznej (np. zespół suchego oka, przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki, zapalenie błony naczyniowej) lub choroby ogólnoustrojowej (np. Niedoczynność tarczycy, choroba Cushinga, cukrzyca, choroby wątroby). Złogi mają wygląd małych białych bądź srebrnych skrzących się plamek. Najczęściej występują w centrum rogówki bądź w kącie dobrzuszno-bocznym i towarzyszy im waskularyzacja. Choroba może powodować upośledzenie widzenia oraz objawy bólowe- zwłaszcza kiedy wtórnie do ich wykruszania powstaje uszkodzenie rogówki.
3. DYSTROFIA ENDOTHELIUM ROGÓWKI
Śródbłonek rogówki odgrywa zasadniczą rolę w utrzymaniu odpowiedniej przezierności. W przypadku kiedy z wiekiem liczba komórek endothelium maleje przemieszczanie wody i jonów ( wbrew gradientowi ciśnień ) ulega znacznemu upośledzeniu. Dochodzi do wtórnego obrzęku rogówki, który zaczyna się w jej kątach skroniowo-bocznych. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do pojawiania się pęcherzy, które pękają i powodują BÓL!
4. PLAMKOWATA DYSTROFIA ROGÓWKI
Choroba stosunkowo rzadko spotykana, dziedziczna. Dotyczy psów lasy labrador retriever i ich mieszańców - labradoodle i Australian labradoodle. Z uwagi na odkładanie siarczanu keratanu w zrębie rogówki dochodzi do formowania charakterystycznych, szarobiałych zmętnietnień, które postępują w miarę upływu czasu.
CHOROBY SOCZEWKI - „zamglone oko psa” / „zmętnienie oka psa”, „czy biała plamka w oku psa to zaćma”
1. NUKLEOSCLEROZA
Nukleoskleroza czyli starcze stwardnienie jądra soczewki przez opiekunów zwierząt często mylone z zaćmą. W miarę upływu czasu najstarsze komórki soczewki spychane są do jądra soczewki, które znajduje się centralnie w osi widzenia. Stwardienie soczewki powoduje, że wpadające do oka światło rozprasza się częściowo dając złudzenie zmętnienia. Powoduje niewielkie problemy z widzeniem - bardzo rzadko przy słabym świetle i po zmroku. Nasze zwierzaki potrzebowałyby okularów, by czytać książki ??
2. ZAĆMA
Określenie zaćma obejmuje powszechne zaburzenia charakteryzujące się zmętnieniem soczewki i jej torebki. Zmętnienie może mieć różną wielkość, kształt, położenie w soczewce. Zaćma wbrew pozorom nie dotyczy jedynie psów w starszym wieku, ale pojawia się często także u szczeniąt. Zaćma różni się także tempem rozwoju - oznacza to, że może rozwijać się bardzo szybko, a także postępować stosunkowo wolno nie powodując utraty widzenia. Najczęstsze klasyfikacje używane w porządkowaniu nazewnictwa dotyczą:
- stadium choroby (zaćma początkowa, niedojrzała, dojrzała i przejrzała),
- przyczyny (zaćma dziedziczna, wrodzona, pourazowa, metaboliczna, toksyczna)
- lokalizacji w soczewce (jądrowa, korowa, pod torebkowa przednia i tylna).
Jedyną dostępną metodą leczenia utraty wzroku w wyniku zaćmy jest postępowanie chirurgiczne.
→ zapraszamy do naszego artykułu o zaćmie!
CHOROBY CIAŁA SZKLISTEGO - ”mętne oko u psa”
1. ZWYRODNIENIE CIAŁA SZKLISTEGO
Ciało szkliste to przejrzysta, galaretowata struktura wypełniające całą komorę ciała szklistego, czyli zajmująca aż około 80 % gałki ocznej. Jest strukturą zbudowaną głównie z wody, ale także z kolagenu i kwasu hialuronowego. Zwyrodnienie ciała szklistego polega na odseparowaniu się płynów od stałych składników, co prowadzi do uwodnienia- rozpłynienia. Taki proces może rozwijać się spontanicznie lub w wyniku zapalenia. Najczęściej wykrywa się je w trakcie badania ultrasonograficznego u pacjenta z zaćmą, które stanowi element badania kwalifikującego do operacji. Obecność zwyrodnienia ciała szklistego widoczna jest jako obecność drobnych, ruchomych, mętnych elementów.
2. CIAŁKA GWIAŹDZISTE I CHOLESTAZA CIAŁA SZKLISTEGO
Oba te zaburzenia mają klinicznie bardzo podobny wygląd. W ciele szklistym pojawiają się liczne, drobne, skrzące elementy - wyglądem przypominające nieco maleńkie płatki śniegu. Mogą pojawiać się w gałce ocznej spontanicznie lub w wyniku przewlekłych stanów zapalnych i zwyrodnieniowych. Jeśli więc pojawi się biała plamka na oku u psa jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem okulistą. Zmiany nie powinny być lekceważone, a wczesna diagnoza i leczenie mogą znacząco poprawić jakość życia zwierzęcia oraz zapobiec dalszym komplikacjom zdrowotnym.
lek. wet. Karolina Kościańska
